Bigarren mailako paradisua.

Aurkitu dugu paradisua bai, baina ez lehen mailakoa. Fiji lehen mailakoa bazen eta Punta Cana hirugarren mailakoa, honako hau, momentuz, bigarren mailakoa izaten ari da. Egia esan lehen mailako paradisuko paisaiak ezagutu ditugu. Are gehiago, bertan gaude. Baina eguraldia… hori beste gauza bat da. Ez da tropikoan espero genuen bero hori. Egia esan, uste dut bertako bero guztiak Californiako desertuetara emigratu duela. Haizea dabil, nahiko zakar, eta euri jasa ere egin digu. Hori bai, hemen bustitzea gure herrian bustitzea baino atseginagoa da. Eta izugarrizko frustrazioa da hemen dauden hondartzen parean jarri eta haize fresko desatseginagatik ezin bertako ur turkesaz gozatzea. Nola nahi ere, hurrengo astean, Aitutakin, lehen mailako paradisua ez, “Champion”  ligako paradisu txapelduna topatzea espero dugu.

Bitartean deskantsatzen eta bertako islako jendearen ospitalitateaz gozatzen jarraitzeko asmoa daukagu. Egia esan oso jatorrak dira, orokorrean. Oso alaiak, eskuzabalak eta itxura batean katxondeoa asko gustatzen zaiela dirudi. Merkatura hurbildu ginen lehenengoan, saltzalea, erosle bat eta gu biak elkartu ginen. Papaia batzuen prezioa galdetu ondoren erosi eta ordaintzera gindoazela saltzaileak ezetz esan zigun, alboan genuen beste erosleak ordaindu zuela iada. Orduan honek bostekoa luzatu eta zera esan zigun: “welcome to the cook islands!”, ongi etorri opari bat izan zen! Eta gu diru eske etorriko zitzaizkigun autoktonoak espantatzen ibili beharko genuelakoan… Backpackerrean ere jende oso jatorra daukagu gurekin, baina ingelesa tarteko, ezin gara nahi adina sozializatu.

Tira, argazkiak ikus eta zuek atera gainerako konklusioak, je je. Eta gero esan ez gaudela paradisuan…

Paradisuaren bila.

Cook Island, Rarotonga.

Bertan gaude dagoeneko, paradisu galduan, paradisua aurkitu ezinik. Orain arte, behntzat, gaua egin dugun lekuarekin ez dugu axertatu eta beste bi gau geratzen zaizkigu bertan. Nola nahi ere, berehala hasiko dugu islan barrenako espedizioa eta ea zeozer interesgarriagorik aurkitzen dugun. Gauza da paradisuak, paradisu izateko, bazterrean behar duela leku okerrago bat. Fijik ere bazuen leku okerrik baina azkenerako topatu genuen paradisua. Momentuz bertako jendeak pakean uzten gaitu eta ez da gutxi. Ez dira Fijin bezala turistei dirua atera zaleak. Are gehiago, hemen gu gara pobreak eta behar bada guk hasi beharko dugu bertakoei diru eske: ogi barra batek 5$ balio du eta sei yogurreko pak batek 10$ (3 eta 6 € gutxi gora behera).

Gainerakoan, Los Angeles atzean utzi dugu. Egia esan, Los Angelesen gauzarik hoberena Calfornia da: Joshua tree, Las Vegas (Nevada) eta Death Valleyn ibili gara eta, dudarik gabe, AEB interesgarri bat topatu dugu. Kotxe bat alokatu genuen, Corolla Gorila, eta bertan egin genuen tourra. Bertan jan dugu, bertan lo egin, eta bertatik Death Valleyko paisaia desertiko desoladoreak sofritu (gozatuaz, noski). Las Vegasek, telebistan hainbestetan ikusi ondoren, ez genuen pentsatzen ezertarako harrituko gintuenik… eta zirrara sortu digu! Harrigarria da benetan! Mundu pila bat mundu baten barruan. Oso ondo deskribatu genuen bezela, helduentzako Euro Disney bat da, dirua gastatzeko ezin hobe diseinaturiko makinaria perfektua. Eta ez dut imaginatu ere egin nahi desertuaren erdian horrelako hiri bat aurrera eramateak gure planetari  ordainarazten dion fakturan: kasik landarerik hazten ezten lurrean halako iturri eta golf zelaiak, berrogei gradutan dagoen lurralde batean izugarrizko makroresortak 18 gradutara mantentzea… min egin behar dio, dudarik gabe, gure planetari. Gure aldetik, lasai, lehen bezain pobre jarraitzen dugu eta. Ez dugu bertan jokoarekin aberasteko zorterik izan.

Hemen doakizue argazkiren bat inbidia pixka bat emateko bertan lanean jo eta fuego zabiltzatenoi, je je. Gu ere hala gabiltza, jo ta fuego… paradisuaren bila.

LOS ANGELES

Iritsi gara dagoeneko. Zenbait gauza airean genituen: albergerako transportea, albergeko bertako konfirmazioa, AEBn sartzen uztea... baina arazorik gabe joan da dena. Txekeo totala egin digute aireportuan, argazkiak, hatz markak... baina azkenean ongi hartu gaituzte eta 24 orduko bidaiaren ondoren filmetan hainbeste ikusi dugun herrialde hori ezagutzeko prest gaude. Lehendabizi, ordea, indarberritzera.

AROUND THE WORLD

HAMAIKA EGUN FALTA DIRA!!

Dakizuenentzat ez da ezer berririk, eta ez dakizuenentzat, munduari bira emanaz abentura batera goaz. Hemen jakinaraziko dizkizuegu gauza interesgarriak eta hemen emango dizuegu inbidia pixka bat; edo asko!
Eta bertan geratzen zaretenak lan asko egin, je je, Euskalerria norbaitek altxa behar baitu eta. Gu puntual puntual itzuliko gara botoa emateko.